Een Enorme Noedel Kan De Ocean Cleaner Achterlaten - Als Het Werkt

{h1}

Het ocean cleanup-team lanceerde zijn eerste onbemande saneringssysteem vanuit san francisco bay. Verschillende experts twijfelen aan de efficiëntie en bruikbaarheid van dit plan.

Een team van ingenieurs en wetenschappers streeft naar het opruimen van de vele tonnen oceaanafval genaamd de Great Pacific Garbage Patch. Het plan? Een kolossale noedel van soorten. Het team hoopt een 2000 meter lange (600 meter) zwevende cilindrische giek te gebruiken met een ondoordringbaar scherm dat aan de onderkant hangt om stukjes afval weg te graven.

Verschillende experts twijfelen echter aan de efficiëntie en bruikbaarheid van het plan voor het opruimen van vuilnispatches. Toch lanceerde het team op zaterdag (8 september) het $ 20 miljoen-apparaat, System 001 genaamd, vanuit San Francisco Bay. Hij wordt 300 tot 400 mijl (480 tot 640 kilometer) offshore gesleept voor een test van twee weken voordat hij verder gaat naar het midden van de Stille Oceaan.

System 001 is ontwikkeld door een team van wetenschappers en ingenieurs van The Ocean Cleanup, een non-profitorganisatie die zich inzet voor het maken van technologie die plastic uit de oceanen verwijdert. De oprichter van de organisatie, Boyan Slat, is een 24-jarige Nederlandse uitvinder die de organisatie in Nederland op 18-jarige leeftijd begon. [Top 10 gekste milieu-ideeën]

"De lancering van vandaag is een belangrijke mijlpaal, maar het echte feest zal komen als het eerste plastic terugkeert naar de kust," zei Slat in een verklaring. "Al 60 jaar brengt de mensheid plastic in de oceanen, vanaf die dag nemen we het weer terug."

Slat's organisatie is van plan om de komende jaren nog veel meer apparaten zoals System 001 te maken en te lanceren. De organisatie schat dat het inzetten van enkele tientallen van deze systemen over een periode van vijf jaar zal leiden tot een 50 procent reductie in afval van de Pacific vuilnis patch.

Maar veel experts staan ​​sceptisch tegenover het plan en vragen zich af of het überhaupt wel werkt.

Zeeleven en weer

Een van de dingen waar de experts zich zorgen over maken, is hoe het systeem zal voorkomen dat het leven op zee wordt opgevangen.

"Je kunt je zorgen maken dat je het plastic niet kunt verwijderen zonder tegelijkertijd het onderwaterleven te verwijderen", vertelde George Leonard, hoofdwetenschapper bij de Ocean Conservancy aan The New York Times. "We weten van de visserijsector dat als je een soort structuur in de open oceaan zet, het fungeert als een visaggregerend apparaat."

Het systeem is zo ontworpen dat het leven op zee onder het ondoordringbare scherm kan gaan zonder schade of gevaar voor verstrikking, volgens de website van Ocean Cleanup. De site stelt ook dat een onafhankelijk bureau, CSA Ocean Sciences, een milieueffectbeoordeling voor het systeem heeft uitgevoerd en geen grote risico's voor het milieu heeft aangetroffen.

Sommige oceanografen vragen zich ook af of het systeem bij elkaar kan blijven in het ruige weer van de Stille Oceaan. En intense zon en gewelddadige golfslag kunnen ertoe leiden dat het apparaat, dat van plastic is gemaakt, wordt afgebroken en bijdraagt ​​aan het probleem waarvoor het is ontworpen om het op te ruimen.

"Ik vraag me af wat voor soort microplastics dit ding op zichzelf gaat genereren, ervan uitgaande dat het zelfs functioneert," vertelde Kara Lavender Law, een oceanograaf bij de Sea Education Association, aan Wired. "Als het deeltjes van nanogrootte afwerpt en dan in stukjes van 200 meter lang [660 voet] wordt geslagen, dan bedwing je echt het hele bereik."

Volgens de Ocean Cleanup-website is het systeem grondig getest en is het ontworpen om bestand te zijn tegen de krachten van zelfs de sterkste, eens-in-een-eeuwse storm.

Een ineffectieve belofte?

Maar de grootste zorg kan zijn of het systeem zelfs een deuk in het opruimen van het plastic afval in de oceaan zal maken. De inrichting is ontworpen om op het oppervlak te drijven, waarbij het scherm verticaal in de waterkolom hangt als ankers aan beide uiteinden van de vlotter, die het voorwerp in de vorm van een hoefijzer vasthoudt. Terwijl golven en stromingen in de richting van het apparaat bewegen, moet het net stukjes afval vangen en de zwevende giek moet voorkomen dat het vuilnis over het net wordt geduwd.

Maar wat zal het systeem oppikken? "Het oppervlak van de oceaan is gewoon niet waar [het plastic is]," zei Marcus Eriksen, een milieudeskundige en mede-oprichter van het 5 Gyres Institute, een non-profitorganisatie die zich inzet voor het vinden van oplossingen voor plasticvervuiling. "Opruiming op zee is niet nodig", vertelde Eriksen aan WordsSideKick.com.

Eriksen en zijn collega's voerden hun eigen beoordeling uit van de hoeveelheid afval in de Stille Oceaan en publiceerden hun bevindingen in 2014 in het tijdschrift PLOS ONE. Ze ontdekten dat, terwijl zeestromingen en winden samen vuilnis verzamelen in een algemeen gebied, het geen gigantische dobber is zoals mensen zich kunnen voorstellen, en dat er veel minder plastic was dan eerder werd geschat. In plaats daarvan valt veel van het afval uit elkaar, zinkt naar de bodem en wordt gegeten. Eriksen beschreef het gebied meer als "een smog van microplastic deeltjes."

Eriksen zei dat het apparaat van de Ocean Cleanup een inefficiënte oplossing is omdat het gericht is op zo'n klein deel van het probleem en de bron van plasticvervuiling niet aanpakt. In plaats daarvan, zei hij, moeten mensen zich concentreren op het stoppen van het afval in de eerste plaats het maken van de oceaan. Met andere woorden, kijk naar de rivieren. "Iedereen realiseert zich dat het een stroomopwaartse oplossing gaat nemen," zei hij. "Het gaat om preventie."

Als een kennis van Slat's zei Eriksen dat hij denkt dat de jonge manager goede bedoelingen heeft, maar zich verplicht voelt om een ​​product aan zijn investeerders te leveren. (De Ocean Cleanup heeft meerdere prominente investeerders, waaronder Marc Benioff, de co-CEO van Salesforce.com, en Peter Thiel, de mede-oprichter van PayPal, meldde de Times.)

In 2015 en 2016 toerde The Ocean Cleanup door de lucht en de zee over de Stille Oceaan om gegevens te verzamelen over hoeveel afval er was. Ze concludeerden dat de Great Pacific Garbage Patch tot 16 keer dichter was met plastic dan eerder werd geschat. Het onderzoeksteam, waaronder 15 auteurs die voor The Ocean Cleanup werkten en slechts één die dit niet deed, publiceerde hun resultaten in maart 2018 in het wetenschappelijke tijdschrift Scientific Reports.

Veel nieuwsuitzendingen meldden dat de vuilnislap 16 keer groter was dan eerder werd gedacht op basis van dit nieuwe onderzoek, hoewel de auteurs van het onderzoek nooit beweerden dat de omvang van de vuilnisbelt was toegenomen.

"De afgelopen 10 jaar hebben we heel hard gewerkt om deze Texas-sized-eiland [van afval] mythe ongedaan te maken en het publiek stroomopwaarts te laten kijken," zei Eriksen. Maar The Ocean Cleanup heeft die benadering grotendeels verworpen en blijft in plaats daarvan de focus houden op de vuilnisbelt als primaire oorzaak van het probleem, aldus Eriksen.

"Terwijl de rest van de NGO's [niet-gouvernementele organisaties] de wetenschap gebruiken om hun werk te drijven, gebruikt Ocean Cleanup hun bedrijf om wetenschap te stimuleren, en dat schept vertekeningen." Eriksen zei.

WordsSideKick.com reikte naar The Ocean Cleanup voor commentaar, maar ontving geen reactie op tijd voor publicatie.

"Het is frustrerend," zei Eriksen. "Er is een mogelijkheid die verloren gaat op dit aandringen om een ​​belofte waar te maken."

Oorspronkelijk artikel op WordsSideKick.com.


Video Supplement: KAYLA IS GOING AWAY | Where Is She Going? | We Are The Davises.




WordsSideKick.com
Alle Rechten Voorbehouden!
Reproductie Van Materialen Toegestaan Alleen Prostanovkoy Actieve Link Naar De Site WordsSideKick.com

© 2005–2019 WordsSideKick.com