Nieuwe 'Rembrandt'-Schilderij Is Gemaakt Door Computer

{h1}

Een computeralgoritme heeft al het werk van rembrandt geanalyseerd om de nederlandse meestersstijl en -techniek te leren, alvorens het opnieuw te creëren in een nieuw schilderij.

Vorige week onthulden wetenschappers een nog onbekende Rembrandt-schilderij.

De foto, die een man toont die wegkijkt, had de rijke kleuren, subtiele emotie, karakteristieke penseelstreken en suggestief spel van licht en schaduw zo kenmerkend voor de Nederlandse meestersstijl.

Maar het blijkt dat deze mysterieuze foto niet een lang verloren gegaan Rembrandt-doek was dat in een vergeten 17e-eeuws pakhuis blootgelegd was: het was in plaats daarvan gemaakt van hele stof door een computeralgoritme en een 3D-printer. Het computeralgoritme creëerde de 'nieuwe Rembrandt' nadat hij het volledige corpus van de schilder minutieus had bestudeerd en vervolgens de schildertechnieken, -stijlen en -onderwerpen van Rembrandt nabootste.

Hoewel de artistieke verdiensten van het schilderij een kwestie van persoonlijke mening zijn, zou het proces meer inzichten in de werken van de grote meester kunnen onthullen, zei Gary Schwartz, een kunsthistoricus en auteur van "Rembrandt's Universe: His Art, His Life, His World" ( Thames & Hudson Ltd., 2014). [Gallery: Hidden Gems in Renaissance Art]

"Hoewel niemand beweert dat Rembrandt kan worden teruggebracht tot een algoritme, biedt deze techniek de mogelijkheid om uw eigen ideeën over zijn schilderijen in concrete, visuele vorm te testen," zei Schwartz in een verklaring.

In de voetsporen treden van een meester

Rembrandt Harmenszoon van Rijn staat bekend als een van de grootste schilders die ooit heeft geleefd. De meester, geboren in 1606 in Amsterdam, was beroemd om zijn realistische onderwerp, rijk kleurenpallet, subtiele en genuanceerde afbeeldingen van emoties en prachtig gebruik van schaduw en licht. (Net als veel andere beroemde schilders, stierf hij zonder geld, in 1669, na jaren van zware tijden.) Rembrandt schilderde minstens 346 schilderijen in zijn leven, waaronder de iconische 'Nachtwacht' en 'Storm op het Meer van Galilea'.

Het nieuwe Rembrandt-project werd opgevat als een soort advertentie voor de bankorganisatie ING. Het bedrijf benaderde gegevenswetenschappers van Microsoft en kunstreproductiespecialisten van de TU Delft in samenwerking met reclamebureau J. Walter Thompson om te kijken of ze het "volgende Rembrandt" -schilderij konden maken.

Digitaal penseel

De eerste stap in het proces was het verzamelen van hoge resolutie digitale scans van alle 346 beelden in het oeuvre van de schilder en ze vervolgens uploaden naar een computeralgoritme dat diepgaand leren gebruikte om de basis van het corpus van Rembrandt te begrijpen.

Van daaruit moest het team beslissen wat het onderwerp van hun schilderij zou zijn. Aangezien de meeste schilderijen van Rembrandt portretten zijn, duurde het niet lang voordat het computerprogramma zich op een portret vestigde.

Om erachter te komen wie er zou worden afgebeeld, gebruikte het team algoritmen om de fijnere details van het onderwerp te kiezen. Het computerprogramma vestigde zich op een blanke blanke man in de leeftijd van 30 tot 40 jaar, met sportbeharing en het aantrekken van de effen zwart-witte kleding die zo kenmerkend is voor het werk van Rembrandt. Het algoritme bepaalde ook dat de man naar rechts moest kijken, volgens de deelnemers van het project. [Image Gallery: hoe technologie verborgen kunstschatten onthult]

Vervolgens analyseerde een afzonderlijke set algoritmen de typische geometrie, compositie en verfmaterialen die door Rembrandt worden gebruikt. Van daaruit selecteerde een programma voor gezichtsherkenning de technieken die de Nederlandse schilder gebruikte om de ogen, neus, mond en andere kenmerken van zijn onderwerpen vast te leggen. Vanaf dat punt begon het programma de compositie van het beeld, schetste elk van de gelaatstrekken afzonderlijk en bracht ze vervolgens samen om het gezicht te vormen. (Het is duidelijk dat menselijke en computerschilders behoorlijk verschillende technieken gebruiken.)

Eindelijk, toen het 2D-beeld eenmaal voltooid was, voegde het team diepte toe door de ruggen, bobbels en deuken te analyseren die meestal op een stuk canvas worden aangetroffen, en vervolgens op het platte beeld te plaatsen. Dat creëerde de diepte en de textuur van een schilder die olie op doek zet.

Het team schilderde de afbeelding vervolgens met een 3D-printer die 13 lagen UV-gebaseerde inkt gebruikte om een ​​realistisch beeld te creëren.

Het is niet duidelijk dat experts het genie zullen zien in het nieuwe kunstwerk. (Schrijvend voor The Guardian noemde kunstcriticus Jonathan Jones het project een "nieuwe manier om kunst te bespotten, gemaakt door dwazen.") Maar het is duidelijk dat computeralgoritmen een lange weg hebben afgelegd sinds de eerste primitieve algoritmen en dot-matrixprinters.

"Toen we aan deze reis begonnen, wisten we de uitkomst niet", zei Bas Korsten, uitvoerend creatief directeur van J. Walter Thompson Amsterdam, het reclamebureau dat bij het project betrokken was, in een verklaring. "Kun je een computer leren schilderen zoals Rembrandt? Kun je het artistieke DNA van Rembrandt distilleren om nieuwe kunst te maken? Alles wat ik kan zeggen over het resultaat is dat ik een persoon zie, geen computerbeeld."

Volg Tia Ghose op tjilpen en Google+. Volgen WordsSideKick.com @wordssidekick, Facebook & Google+. Oorspronkelijk artikel op WordsSideKick.com.


Video Supplement: Beroemde schilderijen van Rembrandt terug in Nederland.




WordsSideKick.com
Alle Rechten Voorbehouden!
Reproductie Van Materialen Toegestaan Alleen Prostanovkoy Actieve Link Naar De Site WordsSideKick.com

© 2005–2019 WordsSideKick.com