Waarom Zijn Mensen Altruïstisch?

{h1}

Waarom zijn mensen altruïstisch? Zelfs als het ons kan schaden? Zie concepten en ideeën over waarom mensen altruïstisch zijn bij discovery health.

Waarom zouden we handelen om anderen te helpen, zelfs voor onze eigen nadeel? Dat concept - altruïsme - is een al lang bestaand mysterie voor filosofen en wetenschappers geworden. Onder evolutionaire theorie heeft het weinig zin. Als we gedreven zijn om onze genetische overleving door reproductie te verzekeren, dan zou elk altruïstisch instinct pas moeten verschijnen nadat we met succes hebben gereproduceerd. Zelfs dan moet het alleen worden weergegeven voor nakomelingen en andere bloedverwanten die dezelfde genetische lijn delen. Toch helpen vreemden elkaar uit gevaar. Altruïsme gaat de economische theorie van rationele maximalisatie onder ogen, die zegt dat als het gaat om geld en middelen, mensen zelfzuchtig moeten handelen, zoveel mogelijk zelf moeten nemen en alleen zoveel mogen achterlaten voor anderen als ze moeten. Toch blijkt uit de aanwezigheid van liefdadigheidsinstellingen en studies over goede doelen dat mensen niet altijd - of zelfs routinematig - zelfzuchtig handelen.

Verschillende velden hebben een aantal verklaringen voor altruïsme gegeven, misschien niet fundamenteler dan degene die wordt aangevoerd door het veld van de neurowetenschappen: de beloningscentra in de hersenen worden geactiveerd wanneer we een altruïstische handeling uitvoeren [bron: Hinterthuer]. Met andere woorden, we putten plezier uit het helpen van anderen.

Dit beantwoordt de eeuwenoude vraag of er zoiets bestaat als een onzelfzuchtige daad; het antwoord is nee, want we krijgen plezier in de terugkeer naar altruïsme. Het onthult ook een grotere vraag: waarom zouden onze hersenen reageren op altruïstisch gedrag op dezelfde manier als het ons beloont voor het uitvoeren van overlevingsgedrag, zoals eten of voortplanting? Altruïsme kan ons in gevaar brengen, zoals wanneer iemand een ander voor een bus duwt of iemand die wordt aangevallen helpt. Dus waarom zijn we altruïstisch?

Wie dient altruïsme?

Het idee dat we krijgen door anderen te helpen, bestond al lang voordat we konden zien hoe het brein functioneert. Onderzoekers wezen erop dat het gevoel van zelfvoldoening dat we krijgen door een ander te helpen, samen met het idee dat we 'bank'-gunsten hebben door anderen te helpen, bewijs is dat mensen egoïstisch zijn. In zekere zin hebben we egoïstische langetermijnhandelingen verward [bron: Gintis, et al].

In de loop van de tijd hebben verschillende concurrerende verklaringen voor altruïsme vorm gekregen. Het werd duidelijk dat menselijke generositeit contextspecifiek kan zijn. Er kunnen ook meer dan één type zijn. Wederkerig altruïsme, waar we geven in de veronderstelling dat we het in ruil daarvoor zullen ontvangen, is anders dan familieselectie, waarbij ons altruïsme onze verwanten ten opzichte van vreemdelingen bevoordeelt. Wat wel zeker is, is dat altruïsme een motivator is, net als onze emoties, ons gevoel voor nieuwsgierigheid en elk gedrag dat onze hersenen kunnen activeren, belonen of straffen. Als we geloven dat altruïsme een motivator is, komen we nog steeds terug op dezelfde vraag: met welk doel dient het?

Er zijn in essentie twee domeinen die altruïsme kan dienen: het zelf of de groep. Het is ook heel goed mogelijk dat het allebei dient.

Als altruïsme een motivator is, dan kunnen we ze vergelijken met emoties. Terwijl het debat doorgaat over de aard van emoties, lijkt het erop dat mensen een lagere reeks basisemoties hebben, zoals angst, vreugde en woede die het zelf dienen. De andere reeks "hogere" of "morele" emoties, zoals trots en verlegenheid, die specifiek zijn voor onze interacties met anderen, stelt ons in staat om in groepen te leven [bron: Simons].

Als altruïsme dit model volgt, dan hebben we een aantal elementaire, zelfbedruipende altruïstische gedragingen en een ander, hoger type dat evolueerde naarmate we in grotere groepen kwamen wonen. Dit zou verklaren waarom we altruïstisch gedrag bij andere dieren zien, maar ons eigen altruïsme niet volledig kunnen verzoenen door evolutie.

De volledige verklaring van altruïsme blijft ongrijpbaar en één man is een waarschuwend verhaal voor degenen die het willen begrijpen. In de jaren zestig creëerde evolutionair bioloog George Price een wiskundige formule voor altruïsme - genoemd de prijsvergelijking - waaruit bleek dat na verloop van tijd degenen die uitsluitend in hun eigen belang handelden, zouden bezwijken voor natuurlijke selectie. Price's vergelijking toonde ook aan dat altruïstische handelingen ten goede komen aan de gever. Nadat hij zijn vergelijking had voltooid, werd hij een 'radicale altruïst', waarbij hij al zijn bezittingen doneerde aan de behoeftigen en uiteindelijk zelf behoeftig werd [bron: Khan]. Hij pleegde zelfmoord in een kraakpand in Londen net na Kerstmis, in 1974.

Raadpleeg de links op de volgende pagina voor meer informatie over menselijk gedrag en emoties.


Video Supplement: De Narcist verkleed als Altruïst of.




Onderzoek


Aliens Kunnen Best Bestaan ​​In Een Parallelle Universum, Nieuwe Studies Vinden
Aliens Kunnen Best Bestaan ​​In Een Parallelle Universum, Nieuwe Studies Vinden

Laatste Mars Hoax: Foto Van Martian Double Sunset
Laatste Mars Hoax: Foto Van Martian Double Sunset

Science Nieuws


Amerikaanse Levensverwachting Hangt Af Van Inkomen, Onderzoek Vindt
Amerikaanse Levensverwachting Hangt Af Van Inkomen, Onderzoek Vindt

Studie Van Tieners Vindt Ouders Echt Een Hoofdpijn
Studie Van Tieners Vindt Ouders Echt Een Hoofdpijn

Waarom Schreeuwen Mensen?
Waarom Schreeuwen Mensen?

'Do Not Ask': Most Troops See Little Harm In Repeal
'Do Not Ask': Most Troops See Little Harm In Repeal

Deze Fossiele Spin Heeft Een Raar Extra Aanhangsel
Deze Fossiele Spin Heeft Een Raar Extra Aanhangsel


WordsSideKick.com
Alle Rechten Voorbehouden!
Reproductie Van Materialen Toegestaan Alleen Prostanovkoy Actieve Link Naar De Site WordsSideKick.com

© 2005–2019 WordsSideKick.com